گذشت زمان من را هم خاطره کرد
من متولد پاییزم ، فصل افتادن برگ ، فصل تولد رنگ ...
ازش پرسیدم : دوستی برای تو چه مفهومی داره ؟
گفت : دوستی خیلی ارزشمنده و هیچ وقت از بین نمیره،
حتی اگه تو ازدواج کنی یا حتی اگه من ازدواج کنم !
...
تا اینکه یه روز با یکی آشنا شد و این دوستی ارزشمند، کم رنگ و کم رنگ تر شد
دیگه نه سلامی کرد نه سراغی گرفت.
به تازگی ازدواج کرد و رفت ...
الان از اون دوستی فقط یه دنیا حرف و یه عالمه خاطره باقی مونده،
اونم فقط برای من !
نوشته شده توسط خودم
خواهم آنگونه بپیچد به بر و دوش تو دستم
که تو پندار کنی شاخه نیلوفر مستم
به اولین کسی که گل سرخ را کاشت سلام می گویم
و به اولین دلی که عاشق شد درود می فرستم .
خوشا اولین خاطره !
خوشا اولین گفتگو
و خوشا اولین لبخند ...
گاه یك سنجاقك
به تو دل می بندد
و تو هر روز سحر
می نشینی لب حوض
تا بیاید از راه
از خم پیچك نیلوفرها
روی موهای سرت بنشیند
یا كه از قطره آب كف دستت بخورد
گاه یك سنجاقك
همه معنی یك زندگی است 
امــــروز روز پـــــــــــرواز است
اگـــــر چه نشســـــــته اينجـــا
دراطاقــــــک نياز
ليـــــک ذهن را پــــــرواز دهم
اگر چه ندانم آن سرزمين کجــــــــــاست؟
دل را به تعطيـــــــــــلات برم
به زير خورشــــــــــــيد تابان
بگــــذارم فـــــرياد زند، بِـــــدَوَد
بدور از قانـــــون و مجـــــازات زمـــان
روح را رها کنــــم تا چـــــــرخي زنـــد
چــــــــــه بــــــــــاک
اگــــــــر نگـــــــاه نامحــــــرمي
هــــوس بر اندامــــــــش زنــــد!
بـه غـــريزه فرصـــــتي دهــــم
که رود در پي ارضــــاء خويش
مســــت و خمار بازگـــــردد
برود آرام در بســـــتر خواب خويش
نميخــــــواهم بدانم مســـير کجاست،
مقصــــــــد کجـــــاست؟
مي خواهم بيهــــوش شــــوم همينجــــــــــــــــــا
در زمــــان حال
آنجـــــا که همه بي خــــبرِي است
بدور از هر چه قيـــــل و قـــــــــال
شب از شب های پاییزی ست
از آن همدرد و با من مهربان شب های اشک آور
ملول و سخته دل گریان و طولانی
شبی که در گمانم من که آیا بر شبم گرید ، چنین همدرد
و یا بر بامدادم گرید ، از من نیز پنهانی
من این می گویم و دنباله دارد شب
خموش و مهربان با من
به کردار پرستاری سیه پوش پیشاپیش ، دل برکنده از بیمار
نشسته در کنارم ، اشک بارد شب
من این ها گویم و دنباله دارد شب
| Design By : Night Melody |
بر همچو منی گوش مکن
تا که ناخواسته، مشتاق عذابت نکنم
گاه باران همه دغدغه اش باغچه نیست
سیل بی گاهم و ناگاه خرابت نکنم
فصل ها سینه سوزند بپرهیز
که تا فصل پر گریه این بسته کتابت نکنم
هر کسی خاطره ای داشت
گرفت از من و رفت
تو بیاندیش
که تا بیهوده قابت نکنم
